Halakhah do Rosz ha-Szana 1:2
בְּאַרְבָּעָה פְרָקִים הָעוֹלָם נִדּוֹן, בְּפֶסַח עַל הַתְּבוּאָה, בַּעֲצֶרֶת עַל פֵּרוֹת הָאִילָן, בְּרֹאשׁ הַשָּׁנָה כָּל בָּאֵי הָעוֹלָם עוֹבְרִין לְפָנָיו כִּבְנֵי מָרוֹן, שֶׁנֶּאֱמַר (תהלים לג) הַיּוֹצֵר יַחַד לִבָּם, הַמֵּבִין אֶל כָּל מַעֲשֵׂיהֶם. וּבֶחָג נִדּוֹנִין עַל הַמָּיִם:
Świat jest sądzony w czterech okresach: W Pesach, dla plonów [Z oświadczenia Tory: Przynieście mi omer na Pesach, abym pobłogosławił dla was ziarno na polach, wyprowadzamy z tego, że jesteśmy sądzeni za plon na Pesach]; na Szewuoth, ze względu na owoce drzew [(to się wywodzi) ze stwierdzenia Tory: Przynieście mi dwa chleby na Szewuot, abym pobłogosławił wam owoce drzew. (Pszenica nazywana jest „drzewem”, a mianowicie (I Mojż. 2:17): „Ale z drzewa poznania, dobra i zła, itd.” Zgodnie z poglądem, że drzewo, z którego zjadł Adam, było pszenica.]; w Rosz ha-Szana wszyscy, którzy weszli na świat, przechodzą przed Nim jak owce [którzy przechodzą przez wąskie wejście, aby otrzymać dziesięcinę, a dwóch nie może uchodzić za jedno], a mianowicie (Psalmy 33 : 15): „On kształtuje ich serca jako jedno; bierze pod uwagę wszystkie ich uczynki”. [Intencja jest taka: „Fashioner widzi ich serca razem i pojmuje wszystkie ich uczynki. Bo chociaż przechodzą przed nim jeden po drugim , wszyscy są „pojmowani” w jednym „spojrzeniu”], a na Sukkot są sądzeni za wodę. [(To wywodzi się ze stwierdzenia Tory: Wlej wodę przede Mną na święto (Sukkot)].
Shulchan Arukh, Orach Chayim
One needs to juxtapose “redemption” [i.e. the last blessing of the Sh'ma - "Ga-al Yisrael"] to “prayer” [i.e. the Amidah]. And one should not interrupt between them, even with "Amen" after “Ga-al Yisrael”, and not for any verse other than “Hashem Sefatai” [Psalms 51:17, the introductory verse for the Amidah]. Gloss: And there are those who say that it is permitted to respond Amen after “Ga-al Yisrael”, and so we practice (Tur). And there are those who say that this requirement to juxtapose “redemption” to “prayer” is only on a weekday or Yom Tov, but on Shabbat one does not need to. (Meaning, that the reason that we require to juxtapose “redemption” to “prayer” [during the week] is because it is written “God will answer you in a day of distress,” [Psalms 20:2] and juxtaposed to it [is written], “Let the words of my mouth be desire … and my redeemer.” [Psalms 19:15], but Shabbat is not a time of distress. And in my humble opinion, it seems [that the reason] this is not so on Yom Tov is because they are days of judgement, as we learned in Mishnah Rosh Hashanah 1:2, “On Passover [the world is judged] on grain…”) (Hagahot Ashir"i [Rabbi Yisrael MiKrems] on Chapter 1 of Berachot; and Kol Bo, Laws of Shabbat; and Mahari"l, the Laws of Yom Tov) And it is good to be stringent unless in a place that needs to do such (Tur).